Blog Naar Paya 6 mei | Print |

Ik heb vernomen, beste lezer, dat ook jij aan de blog hangt. Awel dat doet mij plezier: Dan kan ik toch met iemand in het Vlaams praten.


Zojuist terug van ons bergschooltje in Paya. Toch heel apart daar. Vijfentwintig minuten hobbelen langs een bochtige, stofferige weg met bulten en kuilen en dan na 25 minuten komt daar uit al dat groen een schooltje te voorschijn. Een uitgebreid verhaal komt in de Adelante van juni. 
Een enorm vals kattengejank op de blokfluit van de leerlingen van het vierde studiejaar komt hiet nu binnenwaaien. Ik denk dat ze oefenen voor de "Laatste Kattenconcert" van Katchoccski.
Terug naar Paya. Het is precies of gans de school vol zit met hyperkineten of beter hypernatuurkinderen. Enthousiasme bij bakken. De twee leerlingen van het zesde deden opzoekingswerk in een diccionair. Nu zitten er twintig leerlingen maar het is een school met toekomst. In het eertste studiejaat zitten zes leerlingen en in het tweede zeven. De kinderen zijn enorm leergierig en worden graag bestoeft. Dan zouden ze van hun stoel vallen. Ik heb hun een dik boek beloofd. Nee, ik weet nog niet welk. Misschien den Dikke Vandalen. Zij waren intens gelukkig als ik hen zei dat doña Elena in october naar hun clausura zou komen. Een clausura voor de twee leerlingen van het zesde en voor de twee kleintjes uit de kleuterklas.
De katten zingen nog altijd .... genieten jullie ook van de zon?